محافظت سر

تجهیزات موجود
     persian           kaya      CANASAFE

 

 

 

کلاه ایمنی

کلاه ایمنی از دو قسمت پوسته خارجی و عامل تعلیق ساز تشکیل شده است.
عامل تعلیق ساز از چهار یا شش پایه جهت اتصال به پوسته خارجی کلاه و یک قطعه ستاره ای شکل که نقش کاهنده ضربه را بر عهده دارد و یک بند جهت ثابت ماندن کلاه بر روی سر استفاده می شود تشکیل شده است.

مشخصات مهم در کلاه ایمنی:

- وزن کلاه ایمنی نباید بیشتر از 400 گرم باشد.
- حداقل باید 3 سانتی متر فاصله سطح بالایی عامل تعلیق ساز تا پوسته خارجی کلاه باشد.
- کلاه ایمنی باید از مواد غیر قابل احتراق ساخته شده باشد و در گروه های A و B عایق الکتریسیته باشد و توانایی تحمل اتصال برقی معادل 20.000 ولت را زمین را داشته باشد.
- در مقابل ضربه مقاوم باشد و از نظر رطوبت غیر قابل نفوذ باشد.
- استانداردهای کلاه ایمنی ISO 3873,ANSI-Z89,EN 397 می باشد.

جنس کلاه با توجه به ریسک های موجود در محیط کار باید انتخاب شود:

Polly Ethylen : متداول ترین ترکیبی است که در کلاه ایمنی استفاده می شود. مقاومت مکانیکی نسبتاً خوب و قیمت ارزانی دارد.
(Acronitril Butadine Styrene (A.B.S : یک ترکیب سخت پلیمری است که فرآیندهای شیمیایی ساخته می شود. از نظر ظاهری شبیه پلی اتیلن است؛ اما با مقاومت مکانیکی بهتر، انعطاف کمتر، گرانتر و کارایی موثرتر از پلی اتیلن ها.
ترکیبات پشم شیشه (Fiber Glass) : این ترکیبات مقاومت حرارتی خوبی دارند به همین دلیل در جاهایی که خطر آتش سوزی و ذوب وجود دارد استفاده می شود.
آلومینیوم: این ماده مقاومت خوبی نسبت به پاشش مواد مذاب دارد و دارای خاصیت ضربه گیری است.

خطرات عمده ای که ناحیه سر را در محیط های شغلی تهدید می نماید:

- خطر مکانیکی ناشی از ضربه در اثر سقوط اشیا یا برخورد سر با اشیاء سخت.
- خطر پاشش گدازه در فرآیند های ریخته گری.
- خطر پاشش مواد شیمیایی مایع مانند اسید ها و قلیاها.
- خطر تماس با خطوط انتقال برق و تجهیزات الکتریکی.
- خطر تاثیر پرتوهای گرمایی روی سر.


آزمون کلاه های ایمنی

1. آزمون جذب ضربه: در این آزمون یک جسم کروی 5 کیلویی از ارتفاع یک متری بر روی کلاه که روی یک سر مصنوعی قرار گرفته رها می شود. بیشترین نیروی وارده به سر نباید از 500 dyne تجاوز کند. این آزمون در دمای 10- و 5+ درجه سانتیگراد و در هوای مرطوب تکرار می شود.
2. آزمون مقاومت در برابر نفوذ: در این آزمون با یک میله 3 کیلوگرمی که قطر آن 100 میلی متر است با زاویه 60 درجه ضربه ای به کلاه وارد می شود که نوک میله نباید کلاه را سوراخ کند.
3. آزمون مقاومت در برابر اشتعال: در این آزمون کلاه برای مدت 10 ثانیه در معرض شعله Busen که سوخت آن پروپان است و قطر شعله در حدود 10 میلی متر است قرار می گیرد. بعد از کنار کشیدن کلاه از شعله، سوختن سطح خارجی نباید بیشتر از 5 ثانیه ادامه یابد.
4. آزمون مقاومت (عایق بودن) الکتریسیته: در این آزمون ابتدا کلاه را از محلول Nacl پر کرده سپس در یک وان پر از محلول مذکور قرار می دهند. میزان نشت الکتریکی، در ولتاژ 1200 ولت و 50 هرتز اندازه گیری می شود؛ در این شرایط جریان نشتی نباید بیش از 1.2 میلی آمپر باشد.
5. آزمون مقاومت در برابر گدازه های فلزی: این آزمون در صنایع آهن و فولاد صورت می گیرد. بدین منظور 300 گرم فلز مذاب با درجه حرارت 1400 درجه سانتیگراد بر روی پوسته کلاه ریخته می شود.